---

---

De Feesten van de HEERE wijzen naar Yeshua

---

Gods Bijbelse kalender is geen toeval

Diepe samenvatting

De Bijbel bevat een kalender van heilige dagen die God Zelf heeft ingesteld. Deze dagen zijn niet door christenen bedacht en zijn ook niet oorspronkelijk christelijke feestdagen. God gaf deze feesten aan Israël. Daarom hebben zij een uitgesproken Joods en Hebreeuws karakter. Tegelijkertijd laat de gehele Schrift zien dat hun betekenis veel verder reikt dan alleen de geschiedenis van het Joodse volk.

God noemt deze dagen Zelf Zijn feestdagen. In Leviticus 23 worden ze niet gepresenteerd als menselijke tradities, maar als vastgestelde tijden waarop Israël voor God moest samenkomen.

Leviticus 23:2
De HEERE sprak tot Mozes: Spreek tot de Israëlieten en zeg tegen hen: Dit zijn de feestdagen van de HEERE, de heilige samenkomsten, die u op hun vastgestelde tijd moet uitroepen.

De feesten zijn verbonden met Israëls uittocht uit Egypte, de offers, de priesterdienst, de oogst, de tempel en Gods aanwezigheid onder Zijn volk. Zij behoren daarom bij de Bijbelse geschiedenis van Israël.

Maar wanneer het Nieuwe Testament wordt gelezen tegen de achtergrond van de Hebreeuwse Bijbel, wordt duidelijk dat de feesten ook een diepere betekenis hebben. Paulus schrijft dat de feestdagen een schaduw van toekomstige dingen zijn en dat de werkelijkheid daarvan in Christus wordt gevonden.

Kolossenzen 2:16-17
Laat dus niemand u beoordelen inzake eten of drinken, of op het punt van een feestdag, een nieuwe maan of de sabbatten. Deze zaken zijn een schaduw van de toekomstige dingen, maar het lichaam is van Christus.

De eerste feesten laten dit bijzonder duidelijk zien. Pesach spreekt over het lam en het bloed. Paulus noemt Yeshua ons Pesachlam. Eerstelingen spreekt over de eerste vrucht van de oogst. Paulus noemt Yeshua de Eersteling van hen die uit de dood zijn opgewekt. Shavuot, het Joodse Wekenfeest, krijgt zijn opmerkelijke vervulling in Handelingen 2, wanneer de Heilige Geest wordt uitgestort.

De voorjaarsfeesten laten daarmee een duidelijke lijn zien:

• Pesach – verlossing.
  
• Ongezuurde Broden – heiliging.
  
• Eerstelingen – opstanding.
  
• Shavuot — Geest en oogst.

Daarna volgen de najaarsfeesten. Het Bazuinenfeest, de Grote Verzoendag en het Loofhuttenfeest bevatten thema’s die sterk aansluiten bij Gods toekomstige handelen: de bazuin, de komst van de Koning, verzoening, oordeel, vreugde en uiteindelijk Gods aanwezigheid bij Zijn volk.

Niet iedere toekomstige gebeurtenis kan echter rechtstreeks aan een specifieke feestdag worden gekoppeld. De Bijbel geeft ons een patroon, geen vrijbrief om een exacte eindtijdkalender te construeren.

De kern blijft daarom eenvoudig:

De feesten zijn Joods, omdat God ze aan Israël heeft gegeven. Maar hun Bijbelse betekenis wijst verder dan Israël alleen. Zij maken Gods heilsplan zichtbaar en wijzen uiteindelijk naar Yeshua HaMashiach.

---

Uitgebreide uitleg

Kernconclusies

1. De Bijbelse feesten zijn door God Zelf ingesteld.
2. God gaf deze feesten aan Israël.
3. Daarom hebben ze een uitgesproken Joods en Hebreeuws karakter.
4. De Schrift noemt ze de feestdagen van de HEERE.
5. Yeshua leefde als Jood binnen deze Bijbelse kalender.
6. Pesach wijst naar Yeshua als het ware Pesachlam.
7. Eerstelingen wijst naar Zijn opstanding; Paulus noemt Hem letterlijk de Eersteling.
8. Shavuot/Pinksteren werd verbonden met de uitstorting van de Heilige Geest.
9. De najaarsfeesten bevatten sterke profetische thema’s.
10. De Bijbel geeft echter geen recht om van iedere feestdag een exacte datum voor een toekomstige gebeurtenis te maken.
11. De feesten zijn niet de basis van onze redding.
12. Toch mogen hun Bijbelse betekenis en hun Joodse oorsprong niet worden genegeerd.
13. De feesten wijzen uiteindelijk naar Gods heilsplan en naar Yeshua HaMashiach.

---

Van Gods feestdagen naar de Messias

Om de betekenis van de feesten goed te begrijpen, moeten we eerst teruggaan naar hun oorsprong. Niet naar de latere kerkgeschiedenis en ook niet naar moderne christelijke tradities, maar naar de Schrift.

• Daar vinden we de oorspronkelijke betekenis.
• Daar vinden we Israël.
• Daar vinden we de Hebreeuwse kalender.
• En daar vinden we de feesten die God Zelf heeft ingesteld.

---

1. De feesten zijn van de HEERE en zijn aan Israël gegeven

Leviticus 23 vormt het belangrijkste hoofdstuk voor de Bijbelse feestkalender.

God spreekt tot Mozes en geeft hem opdracht de Israëlieten over deze dagen te onderwijzen.

Leviticus 23:1-2
De HEERE sprak tot Mozes: Spreek tot de Israëlieten en zeg tegen hen: Dit zijn de feestdagen van de HEERE, de heilige samenkomsten, die u op hun vastgestelde tijd moet uitroepen.

Dit is belangrijk. De Bijbel zegt niet dat Israël deze feestdagen zelf heeft bedacht. God stelt ze in.

Tegelijkertijd moeten we het Joodse karakter ervan niet wegpoetsen. God gaf deze feesten aan de Israëlieten. Ze zijn verbonden met de geschiedenis van Israël, met het verbond, de eredienst, de offers en de Hebreeuwse kalender.

Daarom zijn deze feesten zowel:

feestdagen van de HEERE

als:

feesten die God aan Israël heeft gegeven.

Dat Joodse karakter hoort dus bij hun Bijbelse identiteit.

---

2. Pesach – het bloed van het Lam brengt verlossing

Pesach begint bij de uittocht uit Egypte. God kondigt Zijn oordeel over Egypte aan, maar geeft Israël een weg waardoor het oordeel aan hen voorbijgaat. Een lam moet worden genomen. Het bloed moet worden aangebracht.

Exodus 12:13
En het bloed zal u tot een teken zijn aan de huizen waarin u bent. Als Ik het bloed zie, zal Ik u voorbijgaan. En er zal geen plaag onder u zijn die verderf veroorzaakt, wanneer Ik het land Egypte zal treffen.

Het bloed van het lam werd daarmee een teken van bescherming en bevrijding. Eeuwen later wijst Johannes naar Yeshua.

Johannes 1:29
De volgende dag zag Johannes Jezus naar zich toe komen en zei: Zie het Lam van God, Dat de zonde van de wereld wegneemt!

Paulus maakt de verbinding nog duidelijker.

1 Korinthe 5:7
Want ook ons Paaslam is voor ons geslacht: Christus.

Daarmee is de betekenis helder.

Yeshua is het Pesachlam.

Pesach gaat daarom niet alleen over de bevrijding van Israël uit Egypte. Het wijst naar de veel grotere bevrijding van de mens uit de macht van de zonde. Israël werd bevrijd door het bloed van een lam.

Wij worden gered door het bloed van het Lam van God.

---

3. Het Feest van de Ongezuurde Broden – het oude moet worden verwijderd

Direct verbonden met Pesach is het Feest van de Ongezuurde Broden, het Hebreeuwse Chag HaMatzah. Israël moest zeven dagen ongezuurd brood eten en het zuurdesem uit de huizen verwijderen.

Exodus 12:15
Zeven dagen moet u ongezuurde broden eten. Maar op de eerste dag moet u het zuurdeeg uit uw huizen verwijderen. Want ieder die van de eerste dag tot de zevende dag iets gezuurds eet, die persoon moet uit Israël uitgeroeid worden.

De verwijdering van het zuurdesem werd daarmee een zichtbaar onderdeel van Israëls gehoorzaamheid aan God. Paulus gebruikt dit beeld later voor het leven van gelovigen.

1 Korinthe 5:6-7
Uw roem deugt niet. Weet u niet dat een klein beetje zuurdeeg het hele deeg doorzuurt? Verwijder dan het oude zuurdeeg, opdat u een nieuw deeg zult zijn. U bent immers ongezuurd, want ook ons Paaslam is voor ons geslacht: Christus.

Hier zien we een belangrijke volgorde.

• Eerst komt het bloed van het Pesachlam.
• Daarna moet het oude worden verwijderd.

Dat is ook de lijn van het Evangelie.

Yeshua verlost ons van de zonde, maar Hij roept ons vervolgens tot een nieuw leven.

---

4. Eerstelingen — Yeshua is de Eersteling van de opstanding

Het volgende belangrijke moment is het feest van de Eerstelingen.

Israël moest de eerste schoof van de oogst voor de HEERE brengen.

Leviticus 23:10-11
Wanneer u in het land komt dat Ik u geef, en u de oogst ervan binnenhaalt, dan moet u de eerste schoof van uw oogst naar de priester brengen. Hij moet de schoof voor het aangezicht van de HEERE bewegen, tot uw welgevallen.

De eerste vrucht vertegenwoordigde de grotere oogst die nog zou komen. Paulus gebruikt precies dit beeld wanneer hij over de opstanding spreekt.

1 Korinthe 15:20
Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden en is de Eersteling geworden van hen die ontslapen zijn.

Dit is een van de duidelijkste verbindingen tussen de Bijbelse feesten en Yeshua.

Hij is de Eersteling.

Zijn opstanding is de eerste vrucht van de komende opstanding.

1 Korinthe 15:23
Ieder echter in zijn eigen orde: Christus als Eersteling, daarna wie van Christus zijn, bij Zijn komst.

De betekenis is enorm. De opstanding van Yeshua is niet alleen bewijs dat Hij leeft.

Het is ook de garantie dat de dood uiteindelijk zal worden overwonnen voor allen die Hem toebehoren.

---

5. Shavuot – het Joodse Wekenfeest en de Heilige Geest

Na de Eerstelingen komt Shavuot, het Wekenfeest. In het Grieks wordt dit Pentekostē, Pinksteren, genoemd. Daarom moeten we begrijpen dat Pinksteren geen oorspronkelijk christelijk feest is.

Het was een bestaand Joods feest.

Israël vierde shavuot al voordat Handelingen 2 plaatsvond. En juist op deze dag gebeurt iets buitengewoons.

Handelingen 2:1-4
En toen de dag van het Pinksterfeest vervuld werd, waren zij allen eensgezind bijeen. En plotseling kwam er uit de hemel een geluid als van een geweldige windvlaag en dat vervulde heel het huis waar zij zaten. En aan hen werden tongen als van vuur gezien, die zich verdeelden, en het zat op ieder van hen. En zij werden allen vervuld met de Heilige Geest en begonnen te spreken in andere talen, zoals de Geest hun gaf uit te spreken.

De Geest wordt uitgestort op het Joodse feest van Shavuot. Daarna volgt een enorme geestelijke oogst.

Handelingen 2:41
Zij nu die zijn woord met vreugde aannamen, werden gedoopt; en ongeveer drieduizend zielen werden op die dag aan hen toegevoegd.

De samenhang is opmerkelijk.

• Eerstelingen – de eerste vrucht.
• Shavuot – de oogst.

De opstanding van Yeshua wordt gevolgd door de uitstorting van de
Geest en een grote geestelijke oogst.

---

6. De voorjaarsfeesten vormen één duidelijke lijn

De eerste vier onderdelen van de feestkalender laten een krachtige samenhang zien.

• Pesach
  Het Lam wordt geofferd.

• Ongezuurde Broden
  Het oude moet worden verwijderd.
• Eerstelingen
  De Eersteling wordt opgewekt.
• Shavuot
  De Heilige Geest wordt uitgestort en de oogst begint.

Deze volgorde geeft ons een prachtig beeld:

verlossing → heiliging → opstanding → Geest → oogst.

Het is daarom te beperkt om de feesten uitsluitend als oude Joodse gebruiken te beschouwen. Hun oorsprong is Joods.Hun betekenis is Bijbels.

En hun uiteindelijke richting wijst naar Gods heilsplan.

---

7. De najaarsfeesten – de blik gaat vooruit

Na de voorjaarsfeesten komt de zevende maand.

Daarin vinden we de drie grote najaarsfeesten:

• Yom Teruah – het Bazuinenfeest
• Yom Kippur – de Grote Verzoendag
• Sukkot – het Loofhuttenfeest

Hier zien we thema’s die sterk aansluiten bij toekomstige gebeurtenissen. De Bijbel spreekt over bazuinen, Gods ingrijpen, verzoening, oordeel, vreugde en uiteindelijk Gods aanwezigheid bij Zijn volk. We moeten echter onderscheid maken tussen Bijbelse typologie en een exacte profetische kalender. De Schrift geeft ons sterke verbanden. Maar ze zegt niet dat iedere toekomstige gebeurtenis noodzakelijk op de exacte dag van het betreffende feest zal plaatsvinden.

Dat onderscheid is belangrijk.

---

8. Yom Teruah – het Bazuinenfeest en de komst van de Koning

Het Bazuinenfeest wordt in Leviticus 23 verbonden met bazuingeschal.

Leviticus 23:24
Zeg tegen de Israëlieten: In de zevende maand, op de eerste dag van de maand, moet het voor u sabbat zijn, een gedenkdag, aangekondigd door bazuingeschal, een heilige samenkomst.

De bazuin heeft in de Bijbel een belangrijke betekenis.

Zij kan een aankondiging zijn.

• Een oproep.
• Een verzameling.
• Een waarschuwing.
• Een aankondiging van een beslissend moment.

Het Nieuwe Testament verbindt de komst van Yeshua met een bazuin.

1 Thessalonicenzen 4:16
Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel. En de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan.

Ook Paulus schrijft:

1 Korinthe 15:52
In een ondeelbaar ogenblik, in een oogwenk, bij de laatste bazuin. Immers, de bazuin zal klinken en de doden zullen onvergankelijk opgewekt worden en wij zullen veranderd worden.

Daarom is het Bazuinenfeest een krachtig beeld van verwachting en Gods toekomstige ingrijpen. Maar wij moeten niet beweren dat Yom Teruah daarmee bewezen de exacte datum van de wederkomst is.

De bazuin wijst ons op de verwachting van de komst van de Koning.

---

9. Yom Kippur – de Grote Verzoendag

Yom Kippur is de meest plechtige dag van Israëls Bijbelse kalender.

• Op deze dag stond verzoening centraal.
• De hogepriester ging het heiligdom binnen.
• Er werd bloed gebracht.
• Er werd verzoening gedaan voor de zonden van het volk.

Leviticus 16:30
Want op deze dag wordt voor u verzoening gedaan om u te reinigen. Van al uw zonden wordt u voor het aangezicht van de HEERE gereinigd.

De Hebreeënbrief laat vervolgens zien hoe het priesterschap en de offers vooruitwijzen naar het werk van Yeshua.

Hebreeën 9:11-12
Maar toen is Christus verschenen, de Hogepriester van de toekomstige heilsgoederen. Hij is door de meerdere en meer volmaakte tabernakel gegaan, die niet met handen is gemaakt, dat is: die niet van deze schepping is. Hij is niet door bloed van bokken en kalveren, maar door Zijn eigen bloed eenmaal binnengegaan in het heiligdom en heeft daardoor een eeuwige verlossing teweeggebracht.

Yeshua is dus niet alleen het offer.

Hij is ook de Hogepriester.

Daarmee krijgt het thema van Yom Kippur zijn volle betekenis.

Maar verzoening en oordeel horen bij elkaar.

Handelingen 17:31
Hij heeft namelijk een dag vastgesteld waarop Hij de wereld rechtvaardig zal oordelen door een Man Die Hij daartoe aangesteld heeft. Daarvan heeft Hij aan allen het bewijs geleverd door Hem uit de doden te doen opstaan.

Dezelfde Yeshua Die redt, zal ook oordelen.

Voor wie tot Hem vlucht, is er verzoening.
Wie Gods genade verwerpt, zal voor de Rechter verschijnen.

---

10. Sukkot – het Loofhuttenfeest

Het laatste grote feest is Sukkot, het Loofhuttenfeest.

Israël moest zeven dagen in loofhutten wonen.

Leviticus 23:42-43
Zeven dagen moet u in de loofhutten wonen. Alle ingezetenen van Israël moeten in de loofhutten wonen, zodat uw generaties weten dat Ik de Israëlieten in loofhutten heb laten wonen toen Ik hen uit het land Egypte geleid heb. Ik ben de HEERE, uw God.

Het feest herinnert Israël eraan dat God Zijn volk door de woestijn heeft geleid.

Maar het bevat ook een diep thema:

God woont bij Zijn volk.

Dat thema vinden we terug in het begin van het Evangelie van Johannes.

Johannes 1:14
En het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond, en wij hebben Zijn heerlijkheid gezien, een heerlijkheid als van de Eniggeborene van de Vader, vol van genade en waarheid.

Het woord “gewoond” draagt hier het beeld van tabernakelen.

God kwam in Yeshua bij Zijn volk wonen. En uiteindelijk eindigt Gods heilsplan met precies dit thema.

Openbaring 21:3
En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen: Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen Zijn volk zijn, en God Zelf zal bij hen zijn en hun God zijn.

Dat is de uiteindelijke bestemming.

God woont bij Zijn volk.

---

11. Het Loofhuttenfeest en het huwelijksmaal van het Lam

Het is verleidelijk om Sukkot rechtstreeks het “huwelijksmaal van het Lam” te noemen. Maar dat gaat verder dan wat de Bijbel letterlijk zegt. Openbaring spreekt duidelijk over de bruiloft van het Lam.

Openbaring 19:7
Laten wij blij zijn en ons verheugen en Hem de heerlijkheid geven, want de bruiloft van het Lam is gekomen en Zijn vrouw heeft zich gereedgemaakt.

De Bijbel zegt echter nergens letterlijk:

“Sukkot is het huwelijksmaal van het Lam.”

Wel zijn er belangrijke thematische overeenkomsten.

Sukkot spreekt over:

Gods aanwezigheid, vreugde, oogst en wonen bij Zijn volk.

Openbaring spreekt over:

het Lam, Zijn bruid en Gods aanwezigheid bij Zijn volk.

Daarom is het verantwoord om een typologische verbinding te zien.

Maar het is niet verantwoord om een typologische verbinding te presenteren alsof de Schrift dit letterlijk zegt.

---

12. Yeshua leefde binnen de Joodse feestkalender

Het Joodse karakter van de feesten wordt nog duidelijker wanneer we kijken naar het leven van Yeshua.

• Hij leefde niet buiten de Joodse samenleving.
• Hij leefde binnen Israël.
• Hij kende de Torah.
• Hij ging naar de feesten.

Johannes noemt bijvoorbeeld het Loofhuttenfeest:

Johannes 7:2
En het feest van de Joden, het Loofhuttenfeest, was aanstaande.

Yeshua ging vervolgens naar het feest.

Johannes 7:10
Maar nadat Zijn broers naar het feest waren gegaan, ging Hij Zelf ook,
niet openlijk, maar als in het geheim.

Dit is belangrijk.

Wij mogen het Joodse karakter van Yeshua niet losmaken van Zijn identiteit als Messias.

De Messias van Israël kwam binnen de geschiedenis van Israël.

• Hij werd geboren als Jood.
• Hij leefde als Jood.
• Hij sprak vanuit de Hebreeuwse Schriften.
• En Hij vierde de Bijbelse feesten van Israël.

---

13. Moeten gelovigen de Bijbelse feesten verplicht houden?

Hier moeten we een duidelijk onderscheid maken.

• De feesten zijn Bijbels.
• Hun betekenis is waardevol.
• Maar ze zijn niet de grond van onze redding.

Paulus waarschuwt ervoor dat gelovigen elkaar niet gaan beoordelen op het onderhouden van bepaalde dagen.

Romeinen 14:5
De een stelt de ene dag boven de andere dag, maar de ander beoordeelt alle dagen gelijk. Laat ieder in zijn eigen geest ten volle overtuigd zijn.

Ook schrijft hij:

Kolossenzen 2:16
Laat dus niemand u beoordelen inzake eten of drinken, of op het punt van een feestdag,
een nieuwe maan of de sabbatten.

Daarom mogen de feesten nooit worden veranderd in een nieuw wettisch systeem.

• Niemand wordt gered omdat hij Pesach viert.
• Niemand wordt gerechtvaardigd omdat hij shavuot onderhoudt.
• Niemand ontvangt eeuwig leven omdat hij Sukkot viert.

Onze redding is door geloof in Yeshua.

Efeze 2:8-9
Want uit genade bent u zalig geworden, door het geloof, en dat niet uit uzelf;
het is de gave van God; niet uit werken, opdat niemand zou roemen.

Maar het tegenovergestelde is eveneens onjuist.Omdat de feesten ons niet redden, betekent dit niet dat ze waardeloos zijn.

God heeft ze ingesteld.

Daarom mogen wij ze bestuderen, begrijpen en gebruiken om Gods Woord beter te leren kennen.

---

14. Eén Bijbelse kalender – één heilsverhaal

Wanneer de feesten gezamenlijk worden bekeken, ontstaat een opmerkelijke lijn.

De Profetische Feesten en hun Vervulling

De feesten staan niet los van Gods heilsplan.

---

Praktische toepassing

1. Leer de Bijbelse feesten kennen

• Lees Leviticus 23.
• Leer de Hebreeuwse namen.
• Bestudeer de oorspronkelijke betekenis.
• Wie de feesten kent, begrijpt ook beter de wereld waarin Yeshua en de apostelen leefden.

2. Verwijder het Joodse karakter niet

• Deze feesten zijn aan Israël gegeven.
• Ze behoren bij de geschiedenis en identiteit van het Joodse volk.
• Maak er daarom geen moderne christelijke feestdagen van.
• Ze zijn Joods omdat God ze aan Israël heeft gegeven.

3. Zie de Messias in het grotere Bijbelse verband

• Vraag bij ieder feest:
• Wat openbaart dit feest over God?
• Wat leert dit over Zijn heilsplan?
• Welke verbinding maakt het Nieuwe Testament met Yeshua?

4. Maak er geen wettelijke voorwaarde van

• Het houden van een feestdag maakt niemand rechtvaardig.
• Onze gerechtigheid is in Yeshua.

5. Gebruik de feesten om Gods Woord beter te begrijpen

• De feesten kunnen helpen om gebeurtenissen in het Nieuwe Testament beter te plaatsen.
• Shavuot wordt bijvoorbeeld veel begrijpelijker wanneer we weten wat het Joodse Wekenfeest betekende.
• Pesach wordt dieper wanneer we Exodus 12 begrijpen.
• Eerstelingen krijgt meer betekenis wanneer we Leviticus 23 en 1 Korinthe 15 naast elkaar leggen.

6. Laat de feesten naar Yeshua leiden

• Het doel is uiteindelijk niet om een kalender te aanbidden.
• Het doel is om de God van Israël beter te kennen en Yeshua als de Messias beter te begrijpen.

---

Samenvatting

De Bijbelse feesten zijn geen menselijke uitvinding. Het zijn de feestdagen van de HEERE. God gaf ze aan Israël. Daarom hebben ze een uitgesproken Joods en Hebreeuws karakter. Wie dat karakter wegneemt, haalt de feesten uit hun oorspronkelijke Bijbelse context. Maar wie alleen zegt dat het Joodse feesten zijn en daarom geen betekenis meer hebben, mist eveneens een belangrijk onderdeel van Gods openbaring. Het Nieuwe Testament laat namelijk zien dat verschillende thema’s van deze feesten rechtstreeks verbonden zijn met Yeshua.

1. Pesach brengt ons naar het Lam.
2. Ongezuurde Broden brengt ons naar het verwijderen van het oude.
3. Eerstelingen brengt ons naar de opstanding.
4. Shavuot brengt ons naar de Heilige Geest en de oogst.
5. Yom Teruah brengt ons naar de bazuin en de verwachting van Gods toekomstige ingrijpen.
6. Yom Kippur brengt ons naar verzoening, de Hogepriester en het oordeel.
7. Sukkot brengt ons naar Gods aanwezigheid en het uiteindelijke wonen van God bij Zijn volk.

De feesten zijn dus niet de weg naar de Messias, alsof zij zelf redding brengen.

Yeshua is de Weg.

Maar de feesten helpen ons om Gods heilsplan te zien.

• Van het lam in Egypte naar het Lam van God.
• Van de eerste schoof (bundel graan) naar de Eersteling van de opstanding.
• Van de oogst naar de uitstorting van de Geest.
• Van de bazuin naar de komst van de Koning.
• Van het bloed van de verzoening naar het volmaakte offer van de Hogepriester.
• Van de loofhut naar de eeuwige woning van God bij Zijn volk.

1. 1. 1. De kalender vertelt één groot verhaal.
      2. Gods verhaal van verlossing.
      3. En in het centrum daarvan staat Yeshua HaMashiach.

---

Veelgestelde vragen

1. Zijn dit Joodse feestdagen?

Ja. Ze zijn diep Joods en Hebreeuws van karakter en zijn door God aan Israël gegeven. Tegelijk noemt de Bijbel ze “de feestdagen van de HEERE”.

2. Waarom noemt de Bijbel ze dan de feestdagen van de HEERE?

Omdat God Zelf de oorsprong ervan is. Israël heeft ze niet als menselijke traditie bedacht. God gaf ze aan Zijn volk.

3. Is Pesach hetzelfde als Pasen?

Nee. Pesach is het Bijbelse Hebreeuwse feest dat in Exodus 12 wordt ingesteld. Het Nederlandse “Pasen” verwijst naar de christelijke paasviering en heeft een andere historische ontwikkeling.

4. Is Yeshua onze Pesachlam?

Ja.

1 Korinthe 5:7
Want ook ons Paaslam is voor ons geslacht: Christus.

5. Is Eerstelingen hetzelfde als Pinksteren?

Nee. Eerstelingen en Shavuot zijn twee verschillende onderdelen van de Bijbelse feestkalender.

6. Waarom is Eerstelingen belangrijk voor de opstanding?

Omdat Paulus Yeshua letterlijk de Eersteling noemt van hen die uit de doden zijn opgewekt.

1 Korinthe 15:20
Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden en is de Eersteling geworden van hen die ontslapen zijn.

7. Wat is shavuot?

Shavuot is het Joodse Wekenfeest. In het Grieks heet het Pinksteren. In Handelingen 2 wordt de Heilige Geest juist op dit feest uitgestort.

8. Wijst het Bazuinenfeest naar de wederkomst?

Het Bazuinenfeest heeft sterke thema’s van bazuingeschal, aankondiging en verwachting. Het Nieuwe Testament verbindt de komst van Yeshua eveneens met een bazuin. Maar de Bijbel zegt niet dat Yom Teruah bewezen de exacte datum van de wederkomst is.

9. Is Yom Kippur een beeld van het laatste oordeel?

Yom Kippur draait primair om verzoening, het priesterschap en het offer. Het Nieuwe Testament verbindt Yeshua met zowel verzoening als toekomstig oordeel. Daarom is de profetische verbinding sterk, maar moet zij niet verder worden uitgewerkt dan de Schrift toestaat.

10. Is Sukkot het huwelijksmaal van het Lam?

Niet letterlijk volgens de Bijbel. Er zijn wel sterke thematische overeenkomsten tussen Sukkot en de Bijbelse voorstelling van Gods uiteindelijke aanwezigheid bij Zijn volk en de bruiloft van het Lam.

11. Moeten christenen deze feesten verplicht houden?

Het Nieuwe Testament geeft geen basis om te zeggen dat iemand door het houden van deze dagen wordt gerechtvaardigd. Romeinen 14:5 en Kolossenzen 2:16 geven ruimte om hier niet wettisch mee om te gaan.

12. Is het dan verkeerd om deze feesten te vieren?

Nee. Een gelovige kan de Bijbelse feesten bestuderen of onderhouden vanuit geloof, dankbaarheid en verlangen om Gods Woord beter te begrijpen. Het wordt verkeerd wanneer het tot een voorwaarde voor redding wordt gemaakt of wanneer anderen ermee worden veroordeeld.

13. Waarom is het Joodse karakter zo belangrijk?

Omdat deze feesten onderdeel zijn van Israëls Bijbelse geschiedenis. Ze zijn verbonden met de Hebreeuwse kalender, de Torah, de tempel, het priesterschap, de offers en Gods verbond met Israël. Zonder die achtergrond verliezen we een belangrijk deel van hun betekenis.

14. Heeft Yeshua de Joodse feesten gevierd?

Ja. De evangeliën plaatsen Hem midden in de Joodse feestkalender. Johannes 7 beschrijft bijvoorbeeld Zijn aanwezigheid rond het Loofhuttenfeest.

15. Wat is uiteindelijk de belangrijkste boodschap?

De feesten zijn niet het einddoel.

Yeshua is het einddoel.
Wie in Hem is, gaat niet verloren.

De feesten wijzen naar Gods heilsplan, en Gods heilsplan brengt ons naar de Messias.

• • • • De feesten zijn van de HEERE.
        
      • Ze zijn aan Israël gegeven.
        
      • Ze zijn Joods van karakter.
        
      • Ze staan in de Bijbelse kalender.
        

En hun diepste betekenis wijst naar Yeshua HaMashiach.